نمیدونم چقدر وقته ننوشتم. یه نوشتنِ واقعی. یه نوشتنی که دو دقیقه بعد از تموم کردنش پاکش نکنم، یا حتی بتونم تمومش کنم و بیشتر از چهار خط بنویسم. یاد سالهایی افتادم که وبلاگ داشتم و فعال بودم. با اینکه

به موقع بیدار شدم و آماده شدم که به کلاس ساعت ۱۱:۳۰ آمادگی جسمانی برسم. وقتی رسیدم میبینم تعدادی از بچه ها دم در ایستادن و میگن داخل نرو! میپرسم چرا؟ میگن میخوایم کنسلش کنیم؟ باز میپرسم چرا؟؟ میگن حوص

نمیدونم دلیلش چیه که هربار میام توی وبلاگم و متنهای قبلیم رو میخونم دوس دارم فقط سریع پاکشون کنم و اصلا ازشون خوشم نمیاد. انگاری که خیلی سظحی ان یا .. نمیدونم. به هرحال انگار بازم اینجا نسبت به هرجای دیگه ای واسه ی نوشتن و خالی شدن خیلی بهتره. نمیدونم این حس منه یا واقعیت اینه، احساس میکنم واقعا کسی...

دلیل اینکه اومدم بنویسم این بود که کلی ارور دریافت کردم و واقعا دیگه نمیدونم چیکار کنم! کلافه شدم! جمعه باید پروژه ی پایگاه داده َمو تحویل بدم، اونم درحالیکه دو روزه شروع کردم به یادگیری سی شارپ! و تا الآن میتونم بگم کچل شدم سرش! و الان دیگه وصل نشدن sql server تیر خلاصی بود واسم! نمیدونم دقیقا چه غ...

خب به سلامتی اون هفته 3 تا آز دادم رفت. هر روزشو امتحان داشتم، واقعا دهنم صاف شد. دیشبم پروژه مهندسی نرمو دادم رفت. همه کاراشم خودم کردم. دوتا همگروهی دارم از کرفس کم خاصیت ترن :| دیگه فرجه ها عملا شرو شده و باید بشینم درس بخونم. ولی امروز بجای اینکه 8 پاشم 12 پاشدم :| شروع خوبی بود :|| یادم نره که ...

چقد بده آدم انقد بچه هاشو بد تربیت کرده باشه که تو مجبور باشی هرچیز جدیدی که خریدی ازشون قایم کنی :|

خسته از درس نخوندنا و درس خوندنای زوری... خسته از بی هدفی.. خسته از شروع نکردن هیچکدوم از کارای مورد علاقم... خسته از محدودیت. خسته از توانایی تصمیم گیری نداشتن! ... خسته از نداشتن توانایی حرف زدن و بروز دادن این احساسات لعنتی!!! ... تلگرام و اینستاگرام پاک میشود. حالمان بدتر از چیزیست که بتوان در ا...

تاحالا شده هر راهی جلوته بد باشه؟ باش بمونی یه جور نمونی یه جور. دوستی داشتم که مجبور شدم دیگه باهاش حرف نزنم. هنوز توی فکرمه. فقط میگم، کاش میشد جور بهتری تموم شه.. و، امیدوارم حالش خوب باشه..!

چرا منم مثه بقیه آویزون نیسم، که تا یکی یه چیزی خرید هزار بار برم رو مُخش و ازش شیرینی بخوام؟ این چه فازیه؟ من میرم چیز میخرم واسه چی باید بیام به تُوی عَن شیرینی بدم آخه؟

در این دانشگاه آدمهایی بَس گُه مشاهده میکنید. یه چیزی میگم یه چیزی میشنوی! حیفِ گوه درواقع. یه یارویی هس تا منو میبینه دسشو میکنه تو موهام یا میماله به صورتم. تو برنامه هام گذاشتم یه روز دستمو آغشته به عَن کنم و بمالم به صورتش. نکبت.

یه گزینه "شایدم من اشتباه میکنم" همیشه روی میزمون بذاریم!

از این جامعه متنفرم! چون سبک زندگیت و تفکراتت باید دقیقا یه چیز خاص باشه! و اگه چیزی غیر از اون باشی آدم غیرطبیعی ای حساب میشی! چون هرگوهی بخوای بخوری چیزی به نام عُرف وجود داره که واست تعیین تکلیف میکنه و اگه ضد اون باشی پذیرفته نیس واسه بقیه! مسخره نیس ؟ دیگه گندیده تر از این تفکرات هم وجود داره !...

عشق مزخرفترین پدیده روی کره ی زمینه... + اشکا میریزن.. + [گوش بدین]

یه جورایی آرزوهام واسم بی معنی شدن. اصن نمیدونم واسه چی باید زندگی کنم...؟ هیچ انگیزه ای واسه زندگی ندارم.

مگه یه آدم چندبار باید تو زندگیش نابود شه؟ چندبار آدم میتونه دوباره روی پای خودش وایسه؟ دیگه خسته شدم...

تمام عمرم فقط شعار دادم و خیال پردازی کردم! هیچوقت به اینهمه حرفی که زدم عمل نکردم. چه فایده داره وقتی فقط آدم حرف بزنه؟ وقتی هیچ کاری نکنی به هیچ جایی نمیرسی. 21 سال عمر کردم. از اول دبستان تا الان که ترم 6ام شاید بگم هزار بار کم گفتم که نشستم برنامه ریختم، برنامه نوشتم زدم به دیوارم، به آرزوهام فک

تف تو این کشور که دم صبحی بخاطر مانتو کوتاه باید تِر بزنن به روزِ آدم! -__-

اصولا آدم عجولی هستم! تا طرف یه بدی ای میکنه خیلی سریع از دایره آدمایی که دوسشون دارم میندازمش بیرون و آنفالو و ...! و گاهی شده که پشیمون بشم! :| کاش میشد که آدم شم! -___-

دچار روزمرگی شدم. اصلا درس خوندن و رسیدگی به آرزوهام توی برنامم نیست! اصلا حتی برنامه ای واسه زندگیم ندارم! یه آدم ناراضی از همه چی فقط کارایی که مجبورمو انجام میدم... کاش حداقل میدونستم چجوری باید این وضعو درست کنم!

میدونی چی اذیتم میکنه؟ اینکه دو سال پیش عاشق یه موجودی شدم که آشغااااله! هیچ چیز مثبتی تو این موجود نیست! و تازه خیلی هم حال بهم زنه! و این اذیتم میکنه که چرا من تاااا این حد خنگ و خر بودم که نتونستم اینا رو تشخیص بدم!!! و مدتی طولانی ای جسم و روحمو بخاطرش عذاب دادم! ولی از خدا شدیداً ممنووووونم بخا...