قول میدم

دیروز نمره الگوریتمو داد. از مشروطی نجات پیدا کردم.

میتونم بعد از 5 ترم(!) اونجوری که میخوام شروع کنم!

درسته که 5 ترم گذشته اما واسم مهم نیست. کم نمیارم.

معتقدم که همیشه میشه جبران کرد. دوباره شروع میکنم. دوباره رو پای خودم وایمیسم.

دوباره به آرزوهام رنگ میپاشم. حتی هدفای جدیدی انتخاب میکنم.

آدمی نیستم که بگم بسوز و بساز.

حاضرم به هر قیمتی شرایطو تغییر بدم.

از خودم معذرت میخوام. یه سری دلخوریایی از خودم داشتم که بی مورد بوده.

از خودم معذرت میخوام که فک میکردم نمیتونم.

به خودم کمک میکنم. به هدفاش میرسونمش. خوشحالش میکنم.

کارایی که دوست داره رو انجام میدم.

میخوام به خودم قول بدم، که هیچوقت ناامید نشم. ناامیدی واقعا بدترین چیزه.

میخوام به خودم قول بدم، که حتی اگه هزاربار شکست خوردم، بازم ادامه بدم.

میخوام به خودم قول بدم، که این ترم معدلو بکشونم بالا! قول میدم!

میخوام تموم اون غم و غصه ها رو پاک کنم و بریزم دور، جوری که انگار هیچوقت وجود نداشتن!